Blogpress - blog

Adamie!   Nasze drogi rozeszły się dość dawno. Twojej publicystyki – jeśli ją jeszcze uprawiasz – w zasadzie już nie śledzę, gdyż stałeś się dla mnie bez reszty przewidywalny i nieciekawy. Od czasu polemiki z Alainem Besanconem – której forma i poziom miał prawo zaskoczyć każdego, kto pamiętał Cię jako autora „Z dziejów honoru w Polsce” - twoją obsesją stała się obrona najważniejszego wyboru jakiego dokonałeś. Tego z czasów Magdalenki i Okrągłego Stołu.  Z czasów, gdy nasze drogi Się rozeszły… Nawet jednak dla kogoś, kto śledził dyskurs publiczny w naszym kraju z takiego oddalenia, jak ja to czyniłem, widoczne było jak na dłoni, że przez całe lata polemika z Twoimi poglądami groziła wykluczeniem z mainstreamu, skazywała na medialny niebyt, marginalizację i opatrzenie adwersarza etykietą „oszołoma”. Osłona medialna z jakiej korzystałeś zachwiała się nieco po aferze Rywina. Był to moment, w którym w jakimś sensie Ci nawet współczułem, gdy na moje mazurskie odludz...

"Dzieła wielkie nie powinny się marnować w czeluściach sądowych magazynów, gdzie nikt do nich nie ma wglądu, gdzie one nie są upowszechnione" - powiedział Rafał Ziemkiewicz w klubie Ronina, po czym odczytał obszerne fragmenty pozwu sądowego, który Adam Michnik wystosował przeciwko niemu za publiczne stwierdzenie, iż „Adam Michnik terroryzuje swoich krytyków pozwami sądowymi.” "Dostawszy pozew od Adama Michnika za pośrednictwem pana mecenasa Rogowskiego - znana tu wielu osobom postać - postanowiłem się tym pozwem z Wami podzielić". - mówił dalej publicysta w krótkim wprowadzeniu do tej lektury - "Oczywiście nie całym, bo jest to 17 stron. Z dwóch przyczyn: po pierwsze z literackiej, bo to jest dzieło naprawdę, jak każdy zobaczy, o walorach, a po drugie też dla studentów prawa tego typu dziedzin, bo tu są wyznaczane pewne nowe standardy. Jak ktoś chce wiedzieć, jak się teraz pisze pozwy sądowe, to niech słucha. Bo to jest pozew, który sąd przyjął" . P...