Prof. Wiesław Jan Wysocki i prof. Jan Żaryn o sensie Powstania Warszawskiego
Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje
4 sierpnia w Instytucie im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego odbyło się spotkanie z profesorami: Wiesławem Janem Wysockim i Janem Żarynem. Profesorowie pracują naukowo na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, ale reprezentują odrębne szkoły myślenia politycznego. Pierwszy jest prezesem Instytutu Józefa Piłsudskiego w Warszawie, drugi dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego, lecz nie przeszkodziło im to we wspólnym napisaniu książki o roku 1920.
"Nasze dzieje oparte były na dwóch wielkich fundamentach: na etosie chrześcijańskim i na idei wolności". - mówił prof. Wysocki. - "Imperatyw walki ma tu istotne znaczenie".
Już w 1939 roku gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski, organizator Służby Zwycięstwu Polski - twierdził, że "autorytet Polski zależeć będzie od udziału wojska polskiego w ostatecznym zwycięstwie".
Już w 1940 roku pojawiły się koncepcje wybuchu powstania. Jednak sytuacja polityczna uległa zmianie w czerwcu 1941 roku, kiedy III Rzesza uderzyła na Rosję, która wkrótce znalazła się w obozie Aliantów. Pojawił się więc plan Burza, realizowany od początku 1944 roku, kiedy wojska sowieckie wkroczyły na ziemie Rzeczypospolitej (w granicach II RP). "Pozostawanie Armii Krajowej w konspiracji mogło być pretekstem do realizacji planów zaborczych w postaci 17 republiki sowieckiej". - zaznaczył historyk, uzasadniając decyzję o podjęciu akcji Burza.
Profesor podkreślił powszechny charakter Powstania Warszawskiego i fenomen więzi wojska powstańczego z ludnością cywilną.
Historyk przypomniał, że w okresie powstania prymas Wyszyński był kapelanem Armii Krajowej w grupie „Kampinos” i szpitalu powstańczym w Laskach.
Z kolei prof. Jan Żaryn zwrócił uwagę na kontekst podejmowania decyzji o wybuchu Powstania Warszawskiego. Historyk podkreślił, że gen. Tadeusz Bór-Komorski - Komendant Główny AK, nie miał pełnej wiedzy na temat sytuacji politycznej w Europie (znaczenie i konsekwencje konferencji w Teheranie).
"Musiał podejmować decyzje na poziomie rozpoznawalnej przez siebie rzeczywistości": militarnej i wywiadowczej. Wziął pod uwagę kilka realnych czynników, w tym możliwość oskarżenia Armii Krajowej o kolaborację z Niemcami (bierność wobec okupanta) oraz potencjał ludzki - gotowość warszawiaków do walki z Niemcami z bronią w ręku (po 4 latach okupacji).
Historyk zaznaczył, że do podjęcia decyzji o wybuchu powstania namawiał dowództwo AK zrzucony w maju 1944 r. do kraju gen. Leopold Okulicki.
Komendant Główny Tadeusz Bór-Komorowski uznał, że to ostatnia możliwość wybicia się na niepodległość.
Relacja: Bernard i Margotte
Zofia Romaszewska, Irena Lasota, Czesław Bielecki, Prof. Piotr Wawrzyk i Paweł Zyzak, autor książki „Efekt domina. Czy Ameryka obaliła komunizm w Polsce?” będą uczestniczyli w debacie zorganizowanej przez wydawnictwo Fronda. Jak światowe ośrodki finansowe przyczyniły się do transformacji w 1989 roku? Czy bez funduszy największej amerykańskiej centrali związkowej, AFL-CIO, „Solidarność” byłaby tak wielkim ruchem? I wreszcie, czy polityka amerykańska był jednoznaczna w stosunku do kwestii polskiej? http://multibook.pl/pl/p/Pawel-Zyzak-Efekt-Domina/7606
"W Polsce jest prowadzonych na co dzień tysiące śledztw i ludzie wiedzą, co mają robić. Wiedzą jakie są procedury. Z jakichś przyczyn w wypadku tej największej katastrofy te wszystkie procedury zostały złamane. Nie do końca wierzę w to, że to jest przypadek" W siedzibie Fundacji Republikańskiej w przeddzień 5. rocznicy tragedii smoleńskiej odbyło się spotkanie z autorami książki "Zamach na prawdę" - Małgorzatą Wassermann i Bogdanem Rymanowskim. Książka odsłania nieznane kulisy największej w historii Polski katastrofy lotniczej oraz śledztwa w tej sprawie. Córka Zbigniewa Wassermanna w rozmowie z dziennikarzem ujawnia szczegóły przesłuchania w Moskwie, w czasie którego doszło do próby zwerbowania jej przez agentkę rosyjskich służb. Małgorzata Wassermann od pięciu lat z wielką determinacją walczy o prawdę o tym, co wydarzyło się 10 kwietnia 2010 roku. Spotkanie w Fundacji Republikańskiej prowadził Marcin Chludziński. Małgorzata Wassermann na początku spotka...
21 sierpnia gościem klubu Ronina była Jolanta Kessler, scenarzystka i reżyser filmu o Janie Olszewskim "Prawnik w czasach bezprawia", a także Jan Parys, minister obrony w rządzie Olszewskiego. "Nikt nie obalałby rządu po to, żeby bronić kilkudziesięciu agentów. Tu szło o to, co będzie z Polską, bo podpisanie tego protokołu wykluczyłoby nasze uczestnictwo w Sojuszu Północnoatlantyckim". - mówił Jan Parys, nawiązując do kwestii zablokowania przez premiera Olszewskiego punktu umowy z Rosją dotyczącego tworzenia spółek polsko-rosyjskich w bazach postsowieckich. Film "Prawnik w czasach bezprawia" to biografia Jana Olszewskiego - wybitnego prawnika i premiera w latach 1991-1992 na tle wydarzeń historycznych w Polsce. W filmie wypowiadają się m.in.: Zofia Romaszewska, Jolanta Nowakowska, Ernest Bryll, Jan Tomasz Lipski, Jan Parys, Andrzej Rozpłochowski, Karol Modzelewski. Film o Janie Olszewskim swoją premierę miał 4 czerwca w Programie 1 Telewizji Polski...
4 sierpnia w Instytucie im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego odbyło się spotkanie z profesorami: Wiesławem Janem Wysockim i Janem Żarynem. Profesorowie pracują naukowo na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, ale reprezentują odrębne szkoły myślenia politycznego. Pierwszy jest prezesem Instytutu Józefa Piłsudskiego w Warszawie, drugi dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego, lecz nie przeszkodziło im to we wspólnym napisaniu książki o roku 1920.
"Nasze dzieje oparte były na dwóch wielkich fundamentach: na etosie chrześcijańskim i na idei wolności". - mówił prof. Wysocki. - "Imperatyw walki ma tu istotne znaczenie".
Już w 1939 roku gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski, organizator Służby Zwycięstwu Polski - twierdził, że "autorytet Polski zależeć będzie od udziału wojska polskiego w ostatecznym zwycięstwie".
Już w 1940 roku pojawiły się koncepcje wybuchu powstania. Jednak sytuacja polityczna uległa zmianie w czerwcu 1941 roku, kiedy III Rzesza uderzyła na Rosję, która wkrótce znalazła się w obozie Aliantów. Pojawił się więc plan Burza, realizowany od początku 1944 roku, kiedy wojska sowieckie wkroczyły na ziemie Rzeczypospolitej (w granicach II RP). "Pozostawanie Armii Krajowej w konspiracji mogło być pretekstem do realizacji planów zaborczych w postaci 17 republiki sowieckiej". - zaznaczył historyk, uzasadniając decyzję o podjęciu akcji Burza.
Profesor podkreślił powszechny charakter Powstania Warszawskiego i fenomen więzi wojska powstańczego z ludnością cywilną.
Historyk przypomniał, że w okresie powstania prymas Wyszyński był kapelanem Armii Krajowej w grupie „Kampinos” i szpitalu powstańczym w Laskach.
Z kolei prof. Jan Żaryn zwrócił uwagę na kontekst podejmowania decyzji o wybuchu Powstania Warszawskiego. Historyk podkreślił, że gen. Tadeusz Bór-Komorski - Komendant Główny AK, nie miał pełnej wiedzy na temat sytuacji politycznej w Europie (znaczenie i konsekwencje konferencji w Teheranie).
"Musiał podejmować decyzje na poziomie rozpoznawalnej przez siebie rzeczywistości": militarnej i wywiadowczej. Wziął pod uwagę kilka realnych czynników, w tym możliwość oskarżenia Armii Krajowej o kolaborację z Niemcami (bierność wobec okupanta) oraz potencjał ludzki - gotowość warszawiaków do walki z Niemcami z bronią w ręku (po 4 latach okupacji).
Historyk zaznaczył, że do podjęcia decyzji o wybuchu powstania namawiał dowództwo AK zrzucony w maju 1944 r. do kraju gen. Leopold Okulicki.
Komendant Główny Tadeusz Bór-Komorowski uznał, że to ostatnia możliwość wybicia się na niepodległość.
Relacja: Bernard i Margotte
